Mga Kuwento ni Ian

Mayroon akong isang kaibigan na matindi ang pinagdadaanan dahil sa kanyang pagka-gusto sa isang taong sa tingin niya ay malabo siyang magustuhan. Kaya naisip ko, paano ba mag-‘unlike’ ng gusto mo? Paano makakalimutan ang taong gusto mo ng mabilis?   Paano nga ba ito gagawin kung gustong gusto mo pa siya? Paano mo malalaman kung kailan mo dapat simulan kalimutan ang taong iyon? Mahirap itong gawin lalo na kung matagal mo na siyang gusto.    Paano nga biglang ma-‘unlike’ ang gusto mo?

Sa mga mag-aaral, graduation ang pinakahihintay na araw. Madalas natin naririnig ang ‘congratulations’ bilang pagbati sa mga nagtatapos ng pag-aaral. Pagkatapos ng graduation ay susunod na ang tanong kung ‘saan ka na pagkatapos ng graduation?’ Dahil sa totoo lang ang isa rin sa mga dapat na sinasabi pagkatapos ng congratulations ay ‘welcome to the real  world’ na ang kasunod. Simula pa lang ito ng panibagong yugto ng kanilang buhay.   

Si Daddy.  Paano ko ba sisimulan ang kwento tungkol sa tatay ko? Siguro kung sino muna siya?   Si Daddy ay ikalawa sa sampung magkakapatid mula sa isang simpleng pamilya sa Ilocos. Magsasaka ang Lolo Francisco ng kanilang lupa kaya hindi nila problema ang pagkain. Kaya lang kulang sila sa pera upang mapag-aral sila Daddy lahat. Kaya naman noong papasok na siya ng kolehiyo ay tumira siya sa kapatid ni lolo sa Laguna na nagpa-aral sa kanya. Nagloko raw kasi sa pag-aaral ang kuya ni Daddy kaya siya muna ang pinag-aral. Kaya lang pagkatapos ng second year ng college ay kinausap na ng kuya niya ang tiyo nila na gusto na raw nitong mag-aral ulit. Kaya lang isa lang pwedeng pag-aralin ng tiyo nila. Bilang ang tatay ko ay mapagbigay sa pamilya ay nagbigay siya ng daan. Tumigil na lang siya sa pag-aaral at nagtrabaho sa talyer. Natutunan niyang magdrive at magkumpuni ng mga sasakyan.   

Si mommy.  Tatlong taon na mula nang nawala siya. Tatlong Mother's day na rin pala ang lumipas na wala siya.   Noong bata ako, siya talaga ang lagi kong ginagaya. Kaya nga pati ang pagpapakulot niya ginawa ko. Kahit pinagtatawanan ako ng mga tao kasi mukha nga raw Sto. Niño. Pagpapa make up niya Kay Rodhang bakla ako ginawa ko rin. Ayoko na masasabi ng mga tao na kamukha ko ang tatay ko kasi gusto ko si mommy ang kamukha ko. Kaya lang, medyo malayo pala talaga ang itsura namin kasi maputi siya. Yung pagsusuot niya ng daster, ginagawa ko rin noong bata ako hanggang sa pinagsabihan na ako ng isang kamag-anak na ’di raw maganda na lagi akong nakadaster. Kaya rin siguro hindi ako natuto pumorma na sexy o sumunod sa uso kasi hindi ko nakitang ganun si mommy. Simple lang si mommy. Kaya masaya na rin ako sa ganun lang. Sa totoo lang, noong napilitan akong matutong mag-make-up ay matagal na akong nagtatrabaho. Sa akin, siya ang nagpapa-makeup pag may event siya: kasal o kung ano man. ...

Malapit na... https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/season-2-ikalawang-yugto-pmfl.html  

Si Mr. BF-ni-Ate ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/si-mr-bf-ni-ate.html ) Si Mr. Kapitbahay ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/mr-kapitbahay.html ) Si Mr. Simba-hun ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/siya-yun-lalaking-nakita-ko-rin-sa.html ) Si Mr. Extra Joss  ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/mr-extra-joss.html ) Si Mr. Look-a-Like ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/si-mr.html ) Si Mr. Fair-e-View ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/si-mr-fair.html ) Si Mr. Clean ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/si-mr-clean.html ) Si Mr. Hair Gel ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/si-mr-hair-gel.html ) Si Mr. Fish Ball ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/sang-hapon-bago-matapos-ang-ikalawang.html ) Si Mr. Brother-Long-Nails at si Mr. Pianist ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/hindi-ko-alam-kung-dahil-ba-nalulungkot.html ) Si Mr. Frie-lirt ( https://mgakuwentonian.blogspot.com/p/minsan-sa-buhay-natin-dumarating-ang.html ) Si Mr. Frie-lirt (ulit) (...

Parati natin sinasabi ng mga Pilipino na sana mas maganda ang kalidad ng mga pelikulang Pilipino. Sa dami ng napapanood natin na gawa sa ibang bansa lalo pa ngayon na mayroon nang Netflix, Amazon Price, at iba pang streaming sites ay mas marami nang mapagpipilian ang manonood. Habang ang laki na rin ng tinaas ng presyo ng sine. Kaya naman mas marami ang pinipiling manood na lang sa sa mga streaming site kaysa sa sinehan maliban na kang kung mga Hollywood film ang palabas. Kahit gaano kamahal ay pinipilahan ng mga Pilipino.  Ngunit paano naman makakagawa ng magagandang pelikula ang mga gumagawa ng mga pelikula ng Pilipino kung hindi natin sinusuportahan ang ang ginagawa nila? Isa kasi ng malaking investment ito.  Nitong 2023, unang ginanap ang pinaka unang  Summer Metro Manila Film Festival sa bansa. Sa totoo lang ay dalawa lang ang napanood ko habang sinusulat ko ito kasi wala naman akong libreng ticket. P330 pa naman ang isang ticket at wala rin akong masyadong oras para...

  Mahirap maging babae period. Buwan-buwan mula nang nagdadalaga ka hanggang sa bago ka mag-menopause ay kailangang maranasan mo ang pinakahirap sa pagiging babae. Masakit. Minsan, hindi lang ang puson mo, pati ang ulo mo. Para sa mga kalalakihan na hindi naman nakakaranas ng nararanasan naming mga kababaihan, wala kayong karapatang magbigay ng komento tungkol dito. Hindi kami umaarte kapag bigla kaming sinusumpong o umiinit ang ulo dahil sa dalaw o sa hormones. Kaya huwag niyong gawing isang biro ang “may dalaw siguro” kapag hindi niyo maintindihan ang mga babae. 

Sabi nila hanggang hindi ka grateful sa mga nangyari, mabuti at masama, hindi ka makaka move on.  Hanggang hindi mo nakuha ang mga aral na dapat mong matutunan mula doon ay hindi ka makaka move on.   Isa pa, kapag dumating ang araw na masasabi mong naka move on ka na talaga katulad ng sabi ni Mandy Hale ang period ay huwag na gawing coma ano naman kaya ay semi-colon. Ang tinapos na kabanata ay huwag na hanapan pa ng karugtong.  Kaya rin dapat mayroon kang isang salita sa sarili mo. Hindi puwedeng gusto mo ngayon kalimutan siya, mamaya o bukas ay hindi na.    Pero paano mo malalaman kung naka move on ka na talaga?

Pasukan na naman sari-saring kuwento ng pagcommute ang nararanasan ng mga ordinaryong Pilipino. Sabi nila hindi lang sa komunikasyon at imprastruktura masusukat ang antas ng kaunlaran ng isang bansa, kung hindi na rin sa sistema ng pampublikong sasakyan. Sa mga bansang mas mataas na ang antas ng kaunlaran ay mas maganda ang Sistema ng pagsakay sa pampublikong sasakyan. Kapag maayos ito ay makakapunta ka sa iba’t ibang parte ng bansa ng maayos kahit wala kang sariling sasakyan. Kaya lang dito sa Pilipinas lalong lumalala ang pagsakay sa pampublikong sasakyan. Ito na ata ang sinasabing ‘may forever’.