Mga Kuwento ni Ian

Bakit ba Kailangan Maki-Uso? Nakiki-Uso ka Ba? Ewan ba bakit ang hilig nating mga Pilipino na maki-uso. Gusto natin lagi tayong 'in'. Parang kanta lang ni Sandara "In or Out". Ang iba wala kahit na walang makain basta makasunod lang sa uso ayos lang. 

Bakit ba takot tayo sa salitang "hindi"? Bakit nga ba marami sa atin ang takot sa salitang "hindi"? Ang iba takot masabihan ng "hindi" o ma-hindi-an. Ang iba naman ay takot magsabi ng "hindi" o humindi. 

Bakit lahat nilalagay natin Online? Sa kasalakuyan, lahat na ata nilalagay ng mga tao sa internet. Hindi lang mga "selfie", kung hindi pati lahat ng mga nangyayari sa buhay nila. Sabi nga sa isang nabasa ko, dati ang damdamin ay ipinapahayag sa taong may kaugnayan, ngunit ngayon ang damdamin ng mga tao ay makikita na lang na "status" o "tweet". Minsan mas nauuna pa ang iba na maka-alam ng nais nating ipaalam sa iba kaysa yun taong nais nating pagsabihan. 

Bakit ang Hilig Natin Mga-Cram? Isa sa mga paborito ng karamihan sa ating mga Pilipino ay ang mag-cram. Karamihan sa atin ay galit sa hindi nagmamadali kapag malayo pa ang deadline. Ayaw na ayaw ang pakiramdamam na matagal nang natapos ang dapat gawin bago pa ang deadline. Kailangan laging cramming. Last minute na kung gumawa. 

Ako, Sa Akin, Tayo… Bakit nga ba parati na lang AKO, AKO, AKO? Lahat ng mga positibo, maganda, magaling AKO, AKO, AKO Kung hindi naman ay SA AKIN, SA AKIN, SA AKIN AKO lang ang mabuti, AKO lang ang maayos, AKO lang ang magaling, AKO lang ang dapat na da best, AKO lang ang dapat na masaya.

May naisulat ka na ba kapag mayroon kang nagugustuhan? Dahil buwan raw ng pag-ibig ngayon makiki-Feb-ibig muna ako. Sabi nila kahit hindi mo sabihin mapapansin ng mga tao kung mayroon kang inspirasyon. Noong nasa kolehiyo ako dumating ako sa pagkakataon na mayroon akong nagustuhan. Kahit na hindi ko pa sabihin ay natawa ako noong nilagyan ng propesor ko sa Malikhaing Pagsusulat (Creative Writing in Filipino) ang isang nilagay ko sa portfolio ko….

Na-heartbroken ka na ba kahit hindi kayo?  Paano nga ba makaka-move on kay Crush? Marami nang naisulat tungkol dito. Mayroon nang naisulat si Tita Witty sa kanyang mga planner at calendar, mga libro nina Marcelo Santos III at Ramon Bautista, pati na rin sa Ampalaya Monologues, atbp. Mayroon ding mga self-help books sa Ingles na puwede mong basahin. Pero para sa akin at sa mga pinsan, kaibigan at kakilala, ito ang kadalasan nakakatulong sa amin upang maka-"move on" sa mga lalaking paasa base sa aming karanasan. Ang iba ay naisulat na rin ng iba, ngunit napatunayan namin na epektibo kahit na hindi pa naisulat.  Maglaro ng Angry Granny o mga kaparehong laro kung saan mo maibubuhos ang inis at galit mo sa kanya. Mayroon nga na nagpupunta lang sila sa isang lugar para magbasag ng mga pinggan at bote para ilabas ang galit. Mas violent mas makakatulong. Kailangan mo kasi ng cathartic experience.  Burahin ang lahat ng pictures niya na mayroon ka. Sa cellphone mo,...

Nagpaka-tanga ka na ba? Sino ba sa atin ang gustong matawag na 'tanga'? Kahit sino ata ay hindi gustong matawag na ganito kahit na nagsusumigaw pa ang katotohanan na sa pagkakataong iyon ay 'tanga' siya. Inisiip kasi natin hindi ito magandang pakinggan. Lahat tayo gusto natin maganda ang dating natin. Mahalaga para sa atin ang ating 'image' aminin man natin o hindi.  Hindi ka talaga 'tanga', nagkaroon lang ng pagkakataong hindi tama ayan sa standard ng lipunan o mundo ang napili mo. Hindi ka naman 24/7 na 'tanga' eh, kaya hindi ka talaga 'tanga'. Sabi nga sa "He's Just Not That Into You", tayong mga babae, mula nang bata tayo ay pinaniwala tayong ang mga lalaki kapag inaasar tayo ay ibig sabihin ay may gusto sila sa atin. Minsan totoo, ngunit mas madalas ay kaya lang tayo inaasar ay ka-asar-asar tayo para sa kanila. In short, trip lang walang special/hidden meaning. Mahilig kasi tayong gumawa ng kuwento kaya ayan n...

Sabi nila imposible raw na ang isang babae at lalaki ay maging magkaibigan ng hindi nagkakamalisya ang isa o pareho sa kanila. Kapag pareho silang may malisya, ibang usapan na iyon. Mutual understanding. Pero kung isa lang ang may malisya. Malas niya. Dahil malamang mafe-friend-zoned lang siya. Masakit lang isipin na kahit gaano pa niya kagusto o kahit tunay pa ang nararamdaman niya para sa kaibigan niya ay mananatiling "Friend of Mine" ni Odette Quesada (mas gusto ko ang version ni Lea Salonga) ang kanyang theme song. Pwede rin ang "Why Can't It Be?" ni Rannie Raymundo (version ni Nina). 

Bakit ba tayong  mga Pilipino kay hilig makiuso sa mga banyaga? Isa sa hindi ko maintindihan ay ang pag-gaya natin sa kanila sa Halloween. Bakit ba natin kailangan takutin ang mga sarili natin sa mga nakakatakot na palabas, nakakatakot na kuwento, atbp. Ang benta ng mga horror movies sa atin. Kahit pa mas maraming parte ng palabas ay may takip ang mata natin. Sabay tanong sa katabi "anong nangyari?" Dati rin mahilig akong manood ng nakakatakot kasama ng mga pinsan ko at mga kaibigan ko para lang hindi makatulog ng ilang araw. Shutter, The Ring, The Eye, The Grudge, Pet Cemetery, ilan lang yan sa mga pelikulang gumising sa akin sa madaling araw.