Mga Kuwento ni Ian

Kailan mo ba unang narinig ang tungkol sa Friday the 13th? Kailan ba ito nadagdag sa dinamiraming pamahiin na nalalaman mo habang lumalaki ka?  Naalala ko noong bata ako bago ko malaman ang tungkol doon ay ordinaryong araw lang ito. Sa loob ng isang taon ay kadalasan may isang ika-13 ng buwan ang natatapat ng biyernes. Minsan ay higit sa isang beses rin.  Para sa ibang kultura, ang numerong 13 ay may dalang kamalasan. Kaya rin marami ang natatakot dito. Lalo na raw ang Friday the 13th. Bakit nga ba sa dinami-raming numero ay ipinalagay na malas ang 13? Bakit hindi ibang numero na lang? Katulad ng paniniwala ng mga Chinese na malas daw ang numerong 4 kasi ibig sabihin raw ay kamatayan. Pero bakit naman kaya biyernes? Pito naman ang araw sa loob ng isang linggo, bakit hindi ibang araw? Monday the 13? Tuesday the 13? Hindi ba maganda pakinggan? Iba iba ang paliwanag nila kung bakit ito ipinalagay na malas na araw. Pero para sa akin, nalaman ko ang tungkol dito ay noong nasa eleme...

Bagong Taon na naman, bukod sa inaabangan pasabog na couple reveal ng Dispatch kapag January 1 ay maririnig na naman natin ang New Year's Resolution. Ilang araw makalipas ang mga kasiyahan na kasabay ng pagpapalit ng taon, kamusta na ang pagtupad sa nga 'New Year's resolution' ng mga tao? Marami na ba ang sinabing sa susunod na taon na lang ulit? Bakit nga ba ang hirap panindigan ang New Year's Resolution? Pagpapapayat pagkatapos kumain ng marami ng Pasko at Bagong Taon (pati na rin sa iba't ibang mga Christmas party at reunion sa panahon na ito), pag-iipon o pag-invest ng pera, atbp. Taon taon naman ganyan. Pero karamihan naman ay ilang araw lang ay sumusuko na. Bye New Year's resolution parating na kasi ang Three Kings, Lunar New Year, Valentine's, at sari saring piyesta at okasyon. Sa susunod na lang ako magpapapayat. Sa susunod na lang ako mag exercise kasi busy na ulit pagkatapos ng bakasyon. Sa susunod na lang ako mag-iipon ng pera, kasi may seat s...

Noong bata ako, isa sa mga panahon na inaabangan ko ay ang Pasko. Mahaba ang bakasyon habang malamig ang simoy ng hangin. Mayroon rin mga nagbibigay ng regalo at pera sa iyo. Ibang iba kaysa summer vacation. Bakasyon nga, pero mainit at matagal na walang natatanggap na allowance.  Marami rin kaming mga tradisyon sa pamilya kapag kapaskuhan. Kadalasan masaya ang lahat lalo na kapag Christmas Party at reunion.  Lumipas ang maraming taon ay malaki na ang pinagbago ng sitwasyon ko. Kung dati ay ako ang binibigyan ng regalo at pera, ako na ang inaabangan magbigay ng pera. Bukod dito ay kabi kabila rin ang mga kailangan gawin at puntahan kapag ganitong panahon. Noong buhay pa ang mga magulang ko, hindi kami napipirmi sa bahay kapag ganitong panahon. Nagsisimula ng ika-15 ng Disyembre ay nagsisimbang gabi kami hanggang bisperas ng Pasko. Pagdating ng Pasko ay magsisimba ulit bago mag reunion kasama ng kamag anak ng nanay ko.  Nakakatuwa rin kapag ganitong panahon noong bata ako....

Dahil Araw ng mga Patay ngayon at mahilig ang mga tao sa nakakatakot, naisip ko: paano kung isang araw ay binisita ka ni kamatayan at sabihin sa iyo na susunduin ka na niya pagkalipas ng 24 oras? Anong gagawin mo kung sinabi sa iyo na 1 araw na lang natitira sa buhay mo? Gagawin mo na ba ang mga bagay na matagal mo nang gustong gawin? O pag-iisipan mo pa lang ano ba ang mga ito? Ano ang gagawin mo upang masulit ang mga huling oras mo sa mundo? Sa lahat ng mga nais mo, ano sa mga ito ang mga uunahin mo? Kaya mo ba magawa lahat sa loob ng 24 na oras?  Kikitain mo na ba o kakausapin ang mga taong mahalaga sa iyo o ang mga taong mayroon kang hindi pa nasasabi?  Mayroon nang mga pelikula tungkol sa ganitong kwento. Sa "Life or Something Like It" (2002), kung saan si Angelina Jolie ang bida, ay nalaman niya na 7 araw na lang ang mayroon siya sa mundo. Nakaka distract ang blonde na buhok niya, pero doon sa pelikula ay noong nalaman niya na ilang araw na lang ang panahon niya para ma...

Dahil fan ako ng Back to the Future at The Big Bang Theory...isa pa, parati na lang ba na iba ang susulatan? Bakit hindi naman ang sarili? Haha. Kaya heto. Kung makakausap ko ang sarili ko noong 10 years old pa lang ko sa pamamagitan ng isang sulat... Dear Young Self, Kumusta ka na ngayon?  So makalipas ang ilang dekada ng buhay natin, heto ako nagsusulat para sa iyo. Ilang taon na rin mula nang nawala ka na sa kalendaryo, pero pasok pa rin naman ang edad mo sa bingo at kaya pang umakyat ng mataas na mga hagdan.  Natandaan mo yun 7th birthday mo? Tapos noong sumunod na taon ay wala na halos handa?naubos na kasi noong 7th birthday mo. Haha. Ngayon taon, huwag ka mag aalala kasi wala ulit.  Huwag ka rin mangarap na mag birthday sa McDonald's o Jollibee, hindi mangyayari iyon.  Isa pa, maaari naman kumain doon kahit hindi birthday. Ikaw na mismo ang tatanggi. Haha. Sa totoo lang mula ng 7th birthday mo, hindi ka na muling mag cecelebrate niyan. Dahil ikaw na mismo yun a...

Paano nga ba natin nalalaman na tapos na ang papel ng isang tao sa buhay natin? Paano ba natin malalaman na ang huling pagkikita natin ang pinaka huling beses na pala? Paano ba natin malalaman na tapos na tapos na talaga ang mga bagay?  Sabi nila kapag natapos na ang papel ng isang tao sa buhay natin ay tatanggalin siya sa buhay natin ni God. Kung baga sa isang kwento o palabas, na write off na ang karakter kasi wala na siyang ambag sa kwento. Minsan ang pagkawala ng isang karakter ay sa paglipat ng trabaho, tahanan, lugar, bansa, pero minsan rin sa pagkamatay.  Kung ano man ang pamamaraan ng pag write off sa karakter, isa lang ang malinaw dito: tapos na ang karakter. Hindi na siya magiging mahalagang bahagi ng mga susunod na kwento.  Minsan ay mga mga karakter na nag exit na, pero ginagawang guest sa mga ilang episode lalo na kung na-miss siya ng mga nanonood. Pero panandalian pa rin ito. At kung hindi ito sasadyain ng mga manunulat ay hindi papasok sa eksena ng bida ang...

Ilang beses ko na narinig na, sana Disney Princess na lang sila. Kaya nga bakit parang masaya maging isang katulad na lang nila?  Hindi nila kailangan mag trabaho para mabuhay. Princess nga eh.  Dahil parang wala silang mga responsibilidad. Mukha silang hindi stressed sa buhay. Mukha lang silang masaya buong araw. Yun ibang Disney princess, pagkagising pa lang maganda na hanggang sa pagtulog maganda pa rin. Hindi uso ang acne, period cramps, at kung ano ano pang sakit sa kanila.  Yun iba nakakausap pa ang mga hayop. Yun isa kumakanta lang, lumalapit na ang mga hayop sa kanya para tulungan siya sa mga gawain bahay.  Mayroon rin yun isa na fairy godmother. Yun isa may mga duwende na nagtatrabaho sa minahan para sa kanya. Yun isa may genie ang nobyo niya.  They lived happily ever after parati ang ending ng kwento nila.  Pero kung papililiin kaya ako, sinong Disney princess ang pipiliin ko, sino naman kaya? Pwede kaya na mixed? 

Tanong sa Inquirer, paano ba malalaman kung sumakses ang isang tao? Ano ba raw ang mga sign na sumakses niya? Career/Karir. Iniisip kasi natin na susi sa pag-unlad ang magandang trabaho, kasi malaki rin ang sweldo. Pero hindi lahat ng magandang pakinggan na trabaho ay maganda rin ang kondisyon. Kadalasan mukha lang maganda ang trabaho pero hindi natin alam kung ano ang pinagdadaanan ng isang tao para kumita lang ng pera. Mas malaking sweldo, mas malaki ang tax. Mas malaki ang tax, malaki ang mapupunta sa korupsyon. Mayroon iba na akala mo sila ang may-ari o boss kung makapag post tungkol sa trabaho. Sakses diba? Kumakain sa mga mamahalin resto . Ito ang pinaka madalas na post ng mga tao. Iyon bang kumakain sila sa mga mamahalin restaurant. Minsan wala naman sa mahal ng restaurant ang dapat na hinahabol ng mga tao, iyon totoong masarap. Akalain niyo ba na mayroon mga kainan na higit sampung beses ata ang halaga kung ihahambing sa ibang kainan. Pero, dahil sakses naman sila, wala lang ku...

Noong maka graduate na ako ng kolehiyo at masters, madalas ko naririnig ang tanong kapag may reunion o pinapakilala ka sa mga kamag-anak o kaibigan ng mga magulang mo, ang tanong sa iyo“bakit wala ka pa rin nobyo?”.   Minsan nakakainis na sagutin ang mga tanong nila kasi para bang kasalanan ko na hindi ako makasunod sa iba. Bakit ba? Pakialam niyo? Tapos susunod naman nilang sasabihin, “masyado kasing mataas ang standard mo”, “masyado ka kasing pihikan”, “dapat kasi parati kang lumabas at mag attend ng mge event”, “dapat kasi bawasan mo yan pag simangot mo”… lahat ako ang may kasalanan, ako ang sinisisi. Kapag sinasabi ko naman ang totoo na ayoko mag settle for less, ayokong basta pumasok lang sa relasyon na hindi ko naman talaga gusto, at ang pagiging single ay ang choice ko, hindi naman nila maintindihan. Minsan gusto ko na lang sila i-mute.  Pero makalipas ang maraming taon, habang nakikita lko ang mga ka-batch ko na malalaki na ang mga anak, pati na rin ang mga mas bata pa...